zazdrość jest często wynikiem tego, ze identyfikujemy się z naszymi stresującymi myślami (n.p. porównywanie się z innymi, myśli i o tym, jak jesteśmy postrzegani przez innych, itd). Najczęściej jednak te stresujące myśli nie maja żadnego odniesienia do rzeczywistości, czyli nie są prawdziwe. Kiedy kwestionujemy ich prawdziwość, w końcu zdajemy sobie sprawę z groteski naszej sytuacji. Polecam przeczytanie książki Byron Katie “Kochaj co masz! Cztery pytania, które odmienia Twoje życie”, naprawdę świetna książka, która pozwoli Wam spojrzeć na problem zazdrości z innej strony.

Pozdrawiam serdecznie,

Gosia

niestety i ja mam podobny problem, za 40 dni biorę ślub z moim ukochanym, cieszę się tym przygotowania sprawiają mi ogromną radość, ale zazdrość nie maleje wręcz przeciwnie jestem zazdrosna o wszystko, o koleżanki z pracy o wyjścia z kolegami, bo nie wiem co się na nich dzieje, odchodzę od zmysłów kiedy on do mnie nie pisze, nie dzwoni. Wiem że ma powoli dość moich pytań o wszystko co robił, z kim gdzie i dlaczego tak długo. koszmar bo i ja wtedy czuję się fatalnie. rezygnuję ze swojego życia prywatnego żeby być ciągle z nim. bo jak nie jesteśmy razem od razu wyobrażam sobie go z inną. okropnie się z tym czuję bo wiem że mnie kocha i ja jego. chodziłam nawet na terapię do psychologa i było lepiej, jednak mam wrażenie że to uczucie mną zawładnęło. faktycznie czasem czuję się brzydka, mało inteligentna po prostu czuje się nikim.
Pragnę to zmienić, i chyba muszę zacząć stosować terapię małych kroczków o której wcześniej była mowa, najpierw wytrzymać tydzień bez awanturowania się i tak dalej.
lepiej człowiekowi jak się “wypisze”:)
trzymajcie się dziewczyny i chłopaki. nie dajmy się tej zazdrości okrutnej:)
Pozdrawiam serdecznie wszystkich!!!

Z tego co piszesz, przechodzisz przez burze emocjonalna. W takich sytuacjach naprawdę ważne jest “wyrzucenie” tego wszystkiego z siebie, bo tłumienie tych uczuć nawarstwia jedynie wszystko. Polecałabym rozmowę ze specjalista, np. terapeuta, to naprawdę może Ci pomoc uspokoić rozszalałe myśli. Nie musimy przez wszystko przechodzić sami, czasami naprawdę warto poprosić o pomoc.

Pozdrawiam serdecznie,

Gosia

Tak jak pisałam w tekście powyżej, nie jesteśmy nikogo w stanie zmusić do miłości. Warto tez w takich sytuacjach zrozumieć, ze tak naprawdę wszystko zawsze zależy od nas, a nie od tej drugiej osoby.
Są zawsze dwa wyjścia: albo zmienimy nasze zachowanie, jeśli naprawdę nam na naszym partnerze zależy (zwłaszcza, kiedy jesteśmy świadomi, ze przeginamy z nasza histeryczna zazdrością) i czekamy jak się sytuacja rozwinie. Drugie wyjście to po prostu zakończenie związku, jeśli bardziej się w nim męczymy, niż czerpiemy z niego radość. Zycie jest na to za krótkie.

Pozdrawiam serdecznie!

Tak na poczatek to natykajac sie na ten tekst bardzo sie wzruszylam i stalam sie zazdrosna ze ja nie potrafie miec takiego zwiazku z mezczyzna ktorego kocham.

jestem ze swoim chlopakiem od 1,5 roku. i calemu naszemu zwiazkowi towarzyszy uczucie zazdrosci z mojej strony.

najbardziej jestem zazdrosna o byla mojego chlopaka z ktora byl 6 lat i sa nadal w znakomitym kontakcie. Ponadto mieszkanie w ktorym mieszka moj chlopak jest kupione przez nich razem. jego byla ma malo znajomych i codziennie do niego wydzwania, co bardzo mnie irytuje gdyz czuje sie jakbym musiala sie dzielic z nia moim chlopakiem. z kazdym problemem wiekszym lub mniejszym ona biegnie do niego.
poza tym moj chlopak jest bardzo atrakcyjny i ma duzo kolezanek co tez mnie irytuje. bo ja przeskoczylam do tego zwiazku prosto z innego wiec nie mialam czasu na zawarcie duzo znajomosci z plcia przeciwna.
wkurza mnie tez ze on mowi do niej “Kochanie” i ona do niego tez caly czas. niestety znizylam sie do tego stopnia ze sprawdzalam jego mail i komorke i nie bylam zadowolona widzac wiadomosci od niej: hej kochanie….. tesknie i kocham ”
nadodatek ona caluy czas utrzymuje kontakt z jego rodzina ktora ja uwielbia.
juz sama nie wiem co mam robic. mielismy tyle klotni zwiazanych z jego byla. sama juz nie wiem czy mam podstawy o to by byc zazdrosna czy nie. on mi tlumaczy ze to ze mna chce byc i jest ze mna codziennie. wykacza mnie ten zwiazek bo probuje caly czas sobie wmowic ze to moja chora zazdrosc i musze nad tym pracowac. chce z nim byc ale to mnie tyle kosztuje. ponad rok ta sama spiewka. nadodatek ostatnio zaczal biegac z sasiadka z gory, ktora zaczela mu obiadki gotowac. Ignorujac mnie i fakt ze prawie codziennie u niego jestem. on twierdzi ze nie ma w tym nic zlego i czemuz mialby odmowic darmowego jedzenia. jak to wszystkos ie uzbiera to jestem zazdrosa o kazda kobiete kolo niego. naprawde jestem zagubiona i wykaczona…..

prosze powiedz mi co o tym myslisz….