Bezgraniczne zadowolenie…

W ubiegły weekend uczestniczyłam w intensywnym treningu, którego celem była praca w grupie i tzw. odnalezienie siebie. Przez trzy dni pracowaliśmy nad odnalezieniem własnych wartości, nad uzmysłowieniem sobie, czego naprawdę chcemy w życiu, a czego nie. Trening ten był bardzo energetyczny. Energia w grupie wzrastała dosłownie z godziny na godzinę, pod koniec trzeciego dnia była już tak wysoka, iż każdy z nas czuł, iż może poruszyć góry. Naprawdę niesamowite uczucie.

W poniedziałek, dzień po treningu, poziom energii nieznacznie się obniżył, ale nadal był wysoki. Nie poznawałam siebie. Wstałam o szóstej rano, pracowałam kilka godzin w domu, następnie pojechałam do biura, gdzie poprowadziłam trzy długie spotkania na dość skomplikowane tematy. Następnie udałam się na dwugodzinną lekcję hiszpańskiego, po czym zrobiłam zakupy i wróciłam do domu, aby poprowadzić godzinną sesję coachingu. O siódmej wieczorem zakończyłam mój dzień lampką wina. W normalnych warunkach po takim dniu rzuciłabym się ze zmęczenia na kanapę, tym razem jednak byłam całkowicie wypoczęta! Muszę jeszcze dodać, iż przez cały dzień tryskałam energią, żartowałam z kolegami, wszystko wokół wydawało się niezwykle fascynujące, a jednocześnie nieskomplikowane.

Drugi dzień po treningu – energia wróciła do swojego normalnego poziomu. Muszę przyznać, iż byłam rozczarowana, iż ten stan pozytywnego naładowania mnie opuścił. O ileż piękniejsze byłoby życie, gdyby taki stan utrzymywał się każdego dnia! Podobne efekty uzyskiwałam po kilkudniowych medytacjach – ogólne zadowolenie z siebie, innych ludzi i otaczającego świata. Zastanawiam się, jak można taki stan zatrzymać na dłużej, na razie niestety nie znalazłam odpowiedzi. Jeśli coś odkryję, dam Wam znać!

Pozdrawiam serdecznie!