Jesli chodzi o rozpoczecie rozmowy z nieznajomymi to mam niezawodna recepte, ktora sprawdza sie zawsze: zadawaj pytania! Najlepiej takie, ktore zmusza Twojego wspolrozmowce do mowienia o sobie (kazdy przeciez uwielbia mowic na swoj temat ). Pytaj, pytaj, pytaj! Badz szczerze zainteresowany Twoim wspolrozmowca, staraj sie jak najwiecej o nim dowiedziec. Jesli dasz komus szanse do wypowiedzenia wlasnego punktu widzenia, od razu bedziesz mial u niego punkty. I oczywiscie to dla Ciebie rowniez szansa nauczenia sie czegos nowego, poszerzenia Twoich horyzontow. To niesamowite, jak wiele mozemy nauczyc sie od innych ludzi. Przestajac mowic o sobie i zadajac pytania.

Swojego czasu mialam wiele obaw w kontaktach z nieznajomymi, bo mysalam, iz musze zablysnac, opowiedziec o sobie cos niezwyklego. A przeciez nie o to tu zupelnie chodzi. To takie proste: zadac pytanie.

Mnie tez zdarzylo sie byc posadzona o “uciekanie” od znajomej grupy. Zawsze jednak moje zachowanie – czyli otwarcie sie na innych – wyszlo mi na dobre.

Pozdrawiam serdecznie,

Malgorzata

Ostatnimi czasy (nieudolnie) staram się, właśnie podczas większych spotkań towarzyskich wychodzić poza znaną, bliską grupę. Jednak problem pojawia się, z nawiązaniem rozmowy z nową osobą – a raczej jej rozpoczęciem, oraz tematem do rozmowy – bo o czym rozmawiać z człowiekiem, którego zupełnie nie znam?:)
Chociaż niedawno podczas spotkania czysto towarzyskiego zarzucono mi, że nie spędzam wystarczająco dużo czasu ze znajomą grupą tylko “uciekam”

Dziękuję za wpisy inspirujące do działania.
Pozdrawiam,
Karol.