Pozwolę sobie przytoczyć cytat, który zainspirował mnie do napisania tego artykułu. Pochodzi on z jednego z workshopów Ester Hicks, autorki książki „Ask And It Is Given”. Zamieszczam poniżej wersję oryginalną oraz moje tłumaczenie na język polski:
When a child has a dream and a parent says, “It’s not financially feasible; you can’t make a living at that; don’t do it,” we say to the child, run away from home… You must follow your dream. You will never be joyful if you don’t. Your dream may change, but you’ve got to stay after your dreams. You have to.
Kiedy dziecko ma jakieś marzenie a rodzice mówią mu: „To nie jest finansowo możliwe do zrealizowania, nie będziesz mógł się z tego utrzymać, nie rób tego”, my mówimy do tego dziecka: uciekaj z domu… Musisz podążać za swoimi marzeniami. Nigdy nie zaznasz pełnej radości, jeśli tego nie zrobisz. Twoje marzenia mogą się zmieniać, ale ty musisz zawsze za nimi podążać. Musisz.
(Uwaga: ten tekst nie namawia w żaden sposób do ucieczki z domu! „Ucieczka z domu” jest tutaj metaforą dla mówienia NIE niedowiarkom i sceptykom).
Podążaj za swoimi marzeniami. Słyszymy to tak często, iż nawet nie bierzemy tego na poważnie. Jednak naprawdę tylko dążenie do realizacji naszych pragnień TERAZ nadaje sens naszemu życiu. Wszystko inne jest odkładaniem życia na później.
Będąc dzieckiem miałam ogromne marzenia, zawsze mówiłam, że jak dorosnę osiągnę wielkie rzeczy. Pamiętam jeszcze to uczucie, kiedy jako nastolatka byłam pewna, iż wszystko jest możliwe. Niezmiernie cieszyłam się na życie i na realizowanie moich marzeń. Jednak wokoło słyszałam jedynie: życie jest ciężkie, nie bądź taka pewna siebie, zobaczysz, że jak dorośniesz, zrozumiesz, jak jest naprawdę. Tylko się rozczarujesz. Z czasem, moje wielkie plany zaczęły się zmniejszać, zachłanność na życie gdzieś powoli znikała, przestałam wierzyć, iż realizacja moich wielkich planów jest możliwa.
Dopiero kilka lat temu powoli zaczęłam powracać to tamtej dziewczynki, która był pewna, iż wszystko jest możliwe. Lata wpływu negatywnego otoczenia zrobiły swoje, jednak powoli docieram do siebie.
Kiedy spojrzę wokoło, widzę ludzi, którzy porzucili własne marzenia. Są nieszczęśliwi, ciągle narzekają, uważają, iż zostali niesprawiedliwie potraktowani przez życie. Przez tyle lat słuchali, jak im wmawiano, iż życie jest ciężkie, a marzenia niemożliwe do zrealizowania. Więc z nich zrezygnowali, a teraz są sfrustrowani.
Ostatnio moja znajoma opowiedziała mi inspirującą historię. Przez wiele lat udało jest się skutecznie zagłuszać własne marzenia. Przez długi czas pracowała w banku i była bardzo nieszczęśliwa. To po prostu nie był jej świat. Po wielu latach stwierdziła, iż dalej tak nie może żyć. Zwolniła się z pracy i postanowiła zrobić coś swojego. Zawsze była niesamowicie zakochana w sztuce, a przede wszystkim w malarstwie. Postanowiła zatem otworzyć własną galerię. Jak powiedziała, tak zrobiła. Teraz jest bardzo szczęśliwa, czego nie sposób nie zauważyć, kiedy ją spotykam. Promieniuje energią, jest uśmiechnięta, bo w końcu robi to, co jest jej pasją!
Zastanów się przez chwilę: jakie masz marzenia? Czy dążysz do ich osiągnięcia, czy też odstawiłeś je na półkę, na później? Uwierzyłeś sceptykom, którzy mówili, że nie dasz rady?
Musisz podążać za swoimi marzeniami. Nigdy nie zaznasz pełnej radości, jeśli tego nie zrobisz. Twoje marzenia mogą się zmieniać, ale ty musisz zawsze za nimi podążać. Musisz.
Pozdrawiam serdecznie!
[...] jest, ?e moja sytuacja jest do?? komfortowa, lecz nie ka?dy tak ma. Uciekaj z domu… gdy dom, rodzina, bliscy i dalsi znajomi s? ograniczeniem w robieniu tego co si? chce, [...]