w moim przekonaniu nikt nie ma nieznośnego charakteru, kiedy jest naprawdę sobą. Dla mnie nie ma takiej opcji

Pozdrawiam serdecznie!

Gosia

Jeśli ktoś ma nieznośny charakter to bycie sobą nie ma sensu.

Chodzi raczej o bycie bezstresowym i uśmiechniętym.

Czy ktoś zna osobę która często szczerze się uśmiecha albo ma olbrzymią pogodę ducha i jest nielubiana?

Ja nie znam.

Dla mnie klucz to pogoda ducha – taka osoba przyciąga wszystkich.

ZAinteresowanie innymi (szczere) też bardzo ważne.

PS
Osobiście uważam, że “bycie sobą” należy wyrzucić na śmietnik. Każdy ma jakieś “wady społeczne”. Należy próbować “nie być sobą” i wymieniać wady na zalety tak długo aż “stanie się to naturalne” i “będziemy sobą” w nowych zachowaniach
Ja tak robię od 2 lat.
Długi proces, jeśli przez ileś lat żyło się w jakiś sposób a potem chcemy się zmienić.
Osobowość traktujmy jak styl życia – można ją zmienić gdy uznamy że jest momentami wadliwy. Czasami trzeba ją zmienić aby mieć lepsze życie.
Pozdrawiam

Taka to ze mnie optymistka, ze wierze! Pod warunkiem, ze dana osoba jest naprawdę sobą – odrzuca wszelkie naleciałości sprezentowane jej przez otoczenie i powraca do swojego źródła. Co najlepsze: kiedy naprawdę jesteśmy sobą, przestajemy się w ogóle przejmować tym, czy inni nas lubią, jest to nam zupełnie obojętne!

nielubianaprzezwszystkich!

Wydaje mi się, ze w tym wypadku musisz zacząć od siebie, to znaczy naprawdę polubić samą siebie. Kiedy to się stanie, cały świat zewnętrzny się poukłada, bez żadnego wysiłku. Przestań koncentrować się na tym, aby inni Cie polubili. Zapomnij o tym. I rozpocznij miesiąc miodowy ze sobą! Zakochaj się w sobie!

ola!

Zycie ma to do siebie, ze ciągłe podlega zmianom. Nic nie jest stale. Przyjaźnie rodzą się, ale i kończą, zaczynają się nowe. Akceptacja tego faktu przemijania jest dla nas źródłem wolności, pozwala nam w końcu uspokoić naszego ducha. Nie ma nic na sile. Zaakceptuj dana sytuacje i otwórz się na nowe.

Pozdrawiam serdecznie!

Gosia

Myślę ze będąc w 100% sobą właśnie będziemy przez wszystkich lubiani. Nie potrzeba do tego żadnego wysiłku, a jedynie zrzucić maski, jakie sobie sami przez lata nakładamy. Nie trzeba sypać żartami jak z rękawa, aby wszyscy nas lubili. Wystarczy być sobą.

Pozdrawiam serdecznie!

Gosia

Witam serdecznie na blogu! Zgadzam się co do Twojego spostrzeżenia o konieczności świadomego ćwiczenia. W szlifowaniu naszej zdolności komunikacji z innymi ważne jest świadome stosowanie powyższych “technik”, aż do momentu kiedy będziemy je stosowali automatycznie, bez żadnego wysiłku.

Pozdrawiam serdecznie!

Gosia

Może warto dodać, że stajemy się lepsi w tym co ćwiczymy… tak aby niektórzy Czytelnicy się nie zniechęcili po pierwszych nieudanych próbach zastosowania wszystkich wskazówek na raz

Z Twojego polecania przeczytałem Dale Carnegie “Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi” – naprawdę warta przeczytania i zastosowania rad w niej znajdujących się.

PS: Jako że to mój pierwszy komentarz to powiem, że czytam od dłuższego czasu i już kilka razy odsyłałem do Ciebie z mojego blogu. Ciekawe spostrzeżenia i miło się czyta

Pozdrawiam serdecznie,
Orest