Niedawno pisałam o tym, jak akceptacja naszych negatywnych emocji doprowadza do ich niwelacji. Generalnie odnosi się to do wszystkiego – akceptacja pomaga w osiągnięciu wewnętrznego spokoju (nie mylić świadomej akceptacji z biernym poddawaniem się i rezygnacją!).

Właśnie przypomniał mi się jeszcze jeden przykład z ostatnich dni, który jest dobrą ilustracją tego tematu.

Mam pewnego rodzaju niegroźną przypadłość, która objawia się tym, iż mniej więcej raz w miesiącu budzę się w nocy z niesamowitym bólem brzucha. Zwykle w takich wypadkach biorą tabletkę, ale ból niestety zawsze utrzymuje się ok. godziny.  Jeśli nie wezmę tabletki, to walczę prawie dwie godziny. Cóż, zaakceptowałam ten fakt i jakoś z tym żyję.

Kilka dni temu obudziłam się w nocy, czując dobrze mi znany ból. Byłam wtedy w odwiedzinach u rodziny i okazało się, ze niestety zapomniałam mojej tabletki, co oznaczało, iż następne dwie godziny będą trudne. W pewnym momencie pomyślałam jednak o tej prawdzie :”what you resists, persists”. Uświadomiłam sobie, iż w tym momencie walczyłam z moim bólem, nie chciałam zaakceptować faktu, że akurat teraz mnie dopadł. Postanowiłam zatem spróbować inaczej – zaakceptować ból, z ciekawością się mu przyjrzeć, zobaczyć, jak odczuwam go naprawdę. Bez walki, ale z akceptacją i miłością do mojego ciała. Po ok. 15 minutach ból zupełnie zniknął (!), a ja spokojnie zasnęłam!

WOW, to jest właśnie siła pozytywnej akceptacji!