życzę zatem wszystkiego dobrego dla Ciebie i Twojego męża!! Ciesz się każdym dniem, jaki spędzacie razem!
Tak trzymać!!

Pozdrawiam serdecznie!

Gosia

pięknie dziękuję za wsparcie i linki!

W czasie poprzedzającym ślub starałam się ograniczać dopływ stresorów, a także kontakty z ludźmi, którzy mnie negatywnie nakręcali tekstami w stylu “to największy błąd w życiu” albo biadoleniem: “ale wdepniesz w błoto!”. Nawet jeśli mają rację, albo prognozują mi niepowodzenie na podstawie własnych niezbyt udanych doświadczeń, to taka świadomość nie jest mi potrzebna tuż przed samą ceremonią, prawda?

Dzięki takiemu selektywnemu podejściu udało mi się z pełnym spokojem przeżyć ten wyjątkowy dzień i cieszyć obecnością bliskich, którzy dobrze nam życzą!

Pozdrawiam serdecznie
Magda

Witaj na blogu! I oczywiscie gratulacje z okazji slubu!
Fajnie, ze chcesz swiadomie przygotowac sie na ten dzien i przezyc go jak najlepiej. Dla mnie dzien mojego slubu byl jednym z najpiekniejszych w ogole. Kilka dni przed slubem stres pod niebiosa, ale w momencie, kiedy zalozylam sukienke, zobaczylam moich przyjaciol i rodzine, i oczywiscie mojego przyszlego meza, od razu poczulam sie cudownie i tak zostalo przez caly dzien!

Mysle, ze na te kilka dni przed slubem najwazniejszy jest usmiech na Twojej twarzy:
I mam to dla Ciebie:

1. Wyciszenie: http://zatoka-zen.com/2009/09/05/3-minutowa-medytacja/
2. Absurdalne i smieszne: http://zatoka-zen.com/2009/05/14/mahna-mahna/

Pozdrawiam serdecznie i zycze Ci wspanialego slubu!

Gosia

Trafiłam na Twojego bloga przeglądając internet w poszukiwaniu wyników do pytań “stres przed ślubem”, “emocje w dniu ślubu” itp. Już pobieżne przeglądanie Twoich wpisów zadziałało na mnie uspokajająco, więc chciałabym poczytać więcej, żeby skierować myśli we właściwym kierunku.
Zechciałabyś mi w tym pomóc?
Ponieważ jak nikt inny orientujesz się w swoim blogu, mogłabym Cię prosić o podanie mi linków lub tematów postów do tekstów, które Twoim zdaniem mogłabym przeczytać, żeby się pozytywnie nastroić, wyciszyć?
Z miłą chęcią i ogromną ciekawością zapoznam się w przyszłości z całą Twoją twórczością, jednakże w chwili obecnej nie mam na to czasu (ślub już w sobotę!), dlatego bardzo bym się cieszyła, gdybym nie musiała dodatkowo tracić czasu na poszukiwania.

Z góry dzięki!
Pozdrowienia dla Ciebie i Czytelników

Magda

Kiedy wchodzę do palącego się pomieszczenia, w którym niejednokrotnie zgromadzone są gazy, materiały wybuchowe, żrące lub inne niebezpieczeństwa, muszę przełamać barierę którą większość ludzi określa mianem strach. Idę tam, skąd wszyscy uciekają. Dla mnie najlepszym wyjściem jest wtedy przeobrażenie siły strachu w moc działania.

Nie boję się śmierci. Bo wiem że nie ma sensu bać się czegoś, co prędzej czy później nieuniknione.

Na koniec chciałbym podziękować autorce bloga za jego stworzenie i pielęgnowanie. Gdyby była Pani kiedyś w Krakowie, serdecznie zapraszam na kawę

Powyższe ćwiczenie jest idealne w sytuacjach, kiedy czujemy, ze nie kontrolujemy siebie, a raczej to strach nas kontroluje. W takich sytuacjach generalnie możemy sobie logicznie wytłumaczyć, iż takie zachowanie nie ma sensu, jednocześnie jednak nie jesteśmy w stanie kontrolować naszego somatycznego zachowania. Przypadki, jakie opisałeś, powodują, iż ten strach zakorzenił się praktycznie w podświadomości. W takim przypadku pomocne są różnego rodzaju ćwiczenia somatyczne, np. Conscious Embodiment.

wojtek królik!

Zgadzam się, każdy może zareagować inaczej na powyższe ćwiczenie. Z reguły np. ludzie, którzy regularnie medytują, mogą zaobserwować silniejsze (i szybsze) działanie. Zaznaczam, iż nie wypowiadam się w tym artykule na temat leczenia silnych objawów strachu, w takich przypadkach należy się skontaktować z terapeutą.

Pozdrawiam serdecznie,

Gosia

Jesli osoba ma mocne leki, strach i to uczucie jest po prostu jego drugą naturą- wtedy te nawyki umyslu nie tak prosto zmienić.

oczywiscie trzeba probować zmieniać jednak zwykle to mozolna praca- ale i tak warto
pozdrawiam